serçe kuşları Gözde Ramazanoğlu'nu nasıl yanılttı?

  -Sayın Gözde Ramazanoğlu mesleğinde başarılı bir mimar ve aynı zamanda akademisyendir.

  -Tarihte Adana kitabında Ağca Mescit’in yapılış tarihi giriş kapısı süslemesinde bulunan serçe kuşlarına hayali tarih vererek yapılması görüşlerini ilmi doğru olarak kitabında kullandı.

-Serçe kuşlarına bakarak tarihleme yapılması görüşlerinden dolayı sayın Ramazanoğlu  yanıltılan bir bilim insanı durumuna düştü.

-Ancak Ramazanoğlu’nun hatalı bilgilerde düzeltme yapmayarak görüşlerinde ısrar etmesi de  bilimsel anlayış ters bir durum olarak ortaya çıkıyor.

-Sayın Ramazanoğlu’na çağrıda bulunuyorum: “Serçe kuşlarına bakarak tarihleme hatasını ne zaman düzelteceksin?”…

    Gözde Ramazanoğlu, Adanalı ve Ramazanoğulları ailesinden mimar. Aynı zamanda Çukurova üniversitesinde Mimarlık bölümünde de öğretim üyesi. O’nun Adana tarihine olan ilgisi hem ailesinin kentin tarihi kimliğine olan katkıları ve hem de kendi bilim alanına girmesi ile de açıklanabilir. Ama Sayın Ramazanoğlu’nun  başarısı ise Osmanlı ve Ortaasya Türk mimarisi ile ilgili yaptığı araştırma ve yayınlardır.  Kazakistan’daki Hoca Ahmet Yesevi türbesi ile yaptığı araştırma ve kitap yayını da her türlü övgüye değer bir başarılı çalışmanın sonucudur.

AĞCA MESCİT YAPIM TARİHİNDEKİ HATADA NEDEN ISRAR EDER

Sayın Ramazanoğlu’nun  yazdığı ve 2006 yılında İstanbul’da yayınlanan “Adana’da TarihTarihte Adana” isimli kitabında  Adana’nın kent tarihi hakkında önemli bilgilere yer veriliyor. Kent içinde bulunan tarihi yapıların yapılış tarihleri ve mimari özellikleri hakkındaki bilgiler Osmanlı Arşiv belgeleri ile de desteklenmiş. Başarılı bir çalışma.

    Ancak kitabın içinde 111-113 sayfalarda yer alan Ağcae mescit ile ilgili bilgileri okumaya başladığımda hayretler içinde kaldım.  Sayın Ramazanoğlu Ağca mescit’in giriş kapısını çevreleyen süslemeler içinde yer alan ve kendisine göre”Kuş” oılan ama bir başka ifadeyle”Serçe” kuşu olan görüntüye bakarak Ağca mescit’in tarihi hakkında açıklamalar yapıyor. Bakınız bu konuda sayın Ramazanoğlu’nun açıklamalarına: “ İnşaat kitabesi yoktur. Fakat giriş kapısını çevreleyen bezemelerin arasında bulunan karşılıklı iki kuş figürü ile binanın inşa tarihi hesaplanabilmektedir. Ebced hesabına göre kuş,406 tarihini göstermektedir. (kuş=406) burada karşılıklı iki kuş figürünün işlenmiş olması nedeniyle (406+406=812)  hicri takvime göre 812, miladi 1409 yılında tamamlandığı anlaşılır”…

    Bu bilgilerin yer aldığı kitapta yapılan açıklamalar sayın Gözde Ramazanoğlu’nun kendi bilimsel buluşu değildir. Yıllar öncesi  Adana Müze Müdürü M. Hadi Altay’ın yazdığı “Adım-Adım Çukurova” isimli  kitapta yer alan bilgilerin aynen aktarımıdır.  Müze Müdürü Ağca mescit’in yapılış kitabesini bulamadığı için caminin giriş kapısındaki süslemeler arasında bulunan iki kuş veya serçeye bakarak  Osmanlıca “Kuş” yazmış ve bunun karşılığı ebced hesabı tarihleme uydurmuştur. Halbuki Müze Müdürü kapı süslemelerine biraz dikkatlice bakmış olsaydı çok sayıda çiçek, hatta kertenkele, yaprak şekilleri de görecekti. Müze Müdürü’nün uydurduğu ve hiçbir bilimsel temeli olmayan bilgileri sayın Ramazanoğlu’nun kitabında yer vermiş olması bilimsel hatadır.

AĞCA MESCİT’İN YAPILIŞ PANOSU DEĞİŞTİRİLMİŞTİ

Ağca mescit’teki  yapılış tarihlemesinin bilimsel olmadığı ve değiştirilmesi gerektiği yönünde Adana Valiliği Kültür Müdürlüğüne dilekçe verdim. Vakıflar Bölge Müdürlüğü’ne intikal eden dilekçeye cevap verilmesi için Ankara’dan kitabe okuma uzmanları Adana’ya getirildi. Ve kitabe uzmanı Ağca mescit tarihlemesi için “hatalı olduğu” raporuna yer verdi. Adana Vakıflar Bölge Müdürlüğü, istemeye istemeye Ağca mescit’in yapılış tanıtım panosunun değiştirilmesine razı oldu. Hatta Vakıflar İdaresi yeni bir pano konulmasını ağırdan aldı. Pehlivan Reklam ile görüştüm ve yeni bir pano mescit giriş kapısına kondu.

    Ancak geçtiğimiz günlerde (eylül 2012 içinde) Ağca Mescit’e uğradığımda Ağca Mescit giriş kapısına yerleştirilen panonun oradan sökülerek alındığını gördüm. Gazi Paşa Caddesindeki Kitapsan’ın vitrininde Gözde Ramazanoğlu’nun “Tarihte Adana” kitabının yeni baskısını gördüm. Sayfalarını araladım. Yakın zamanda yeniden basılan “Tarihte Adana” kitabında Ağca Mescit ile ilgili “kuş” şekline bakılarak uydurulan bilgilerin aynen yer aldığını gördüm. Ve Gözde Ramazanoğlu adına çok üzüldüm.

    TOPLUMU YANILTMAK DURUMUNDA MISINIZ!

    Sayın Gözde Ramazanoğlu,  “Tarihte Adana” kitabında yer alan Ağca mescit’in yapılış tarihinin 1409 olduğunu kanıtlarla ispatlamak durumundasınız. Veya hatalı olduğunu kabul ederek yapılacak yeni baskılarda değiştirmeniz  gerekecektir. Hatayı bilerek veya bilmeyerek yapmış olabiliriz. Ancak hatada ısrar etmek daha büyük hatalara da sebebiyet vermektir. Bütün bu açıklamalardan sonra sayın Ramazanoğlu’na cevaplaması isteği ile şu soruyu soruyorum: “Ağca mescit’in yapılış tarihi hakkında uydurma bilgileri doğru kabul ederek toplumu yanıltmak durumunda mısınız!”…

ADANA'NIN TARİHİ FOTOĞRAFLARI

1

                                          2

                                       3

                                         4

                                       5

                                          6

KADİRLİ'NİN TARİH SEVGİSİ KİTABI YAYINLANDI

  Kadirlili tarihçi Cezmi YURTSEVER, yıllardır sürdürdüğü Kadirli Tarihi konulu araştırmalarının son kitabı olarak “Kadirli’nin Tarih Sevgisi” konulu kitap yazımını sonuçlandırdığını ve yayın aşamasına getirdiğini açıkladı. Tarihçi YURTSEVER’in Kadirli’nin Tarih Sevgisi” kitap yayını hakkındaki açıklamaları:

“Kadirli’nin tarih ve kültürüne olan ilgi ve yıllar süren araştırmalardan elde edilen bilgi ve belgeler ışığında özellikle gençler için Kadirli Tarihinden ilginç konuları içine alan Kadirli Tarihine Sevgi kitabı hazırlandı ve yayın aşamasına getirildi.

    Kadirli’nin tarihi mirası, kent kültürü ve kimliğinin önemli kaynakları olan olaylar ile ilgili konular seçildi. Fotoğraf ve belgeleri bulundu.  Ve olayların hikayeleri yazıldı.  Kadirli Tarihine olan sevginin ilham kaynağı ise Osmanlı’nın son döneminde Adana Valiliği yapan Cemal Paşa’nın 1909 yılında Kadirliye gelmesi ve Sülemiş eteğinde tarihi Taş köprüyü yaptırmasıdır.  Taşköprü Kadirli tarihinin simgesi durumunda idi. 1954 yılında Savrun taştı ve köprünün 4 ayağı yıkıldı. Yapıldı ve 1961 yılında son kez yıkılarak tarihe karıştı.  Kadirli’de yaşayan ve 60 yaş üzerinde olan hemen nekresin belleğinde Tarihi köprünün görüntüsü canlanır.  Kadirli köprüsü ile ilgili olarak en güzel fotoğraflar Mehmet Karatopak’ın aile Arşivinde çıktı. Köprünün yıkıldığı 1954 yılı Nisan ayı içinde Sülemiş tepesi ve köprünün resimlerini çektiren Mehmet Karatopak, aynı zamanda Batı cephesine de gitmiş “Gazi” idi. Bahsi geçen fotoğrafları koruma altında bulunduran ailesinin belgeleri bana vermiş olması Kadirli Tarihine olan sevgi ve özlem duygularımı canlandırdı.  Kadirli’ye her gidişimde ve Savrun kıyısında yürüdüğümde tarihi Cemal Paşa’nın yaptırdığı TAŞKÖPRÜ’yü hayal ettim.

    BEHİCE BATUR’UN ŞİİRİ KULAKLARIMI ÇINLATMIŞTI

    Kadirli’de yaşanan çocukluk ve ilk eğitim yıllarında Cumhuriyet İlkokulu’nun yakınında Cihangirler mahallesinde bir konakta oturan Behice Batur ve kocası Süleyman Batur tarihi ve milli konulara duyarlı insanlar idi. Süleyman Batur, daktilo ile yazdığı aşiret ve aile hatıralarını bana teslim etmişti. Behice Batur, ne zaman yanına varsam babası Çoban kahyayı ve çetelerin Kadirli’ye giriş olayı anlatmış ve 1943 yılında yazdığı “Kadirli Çeteleri” Şiirini okumuştu.  İlkokul eğitimi esnasında Belediye7nin hoparlöründen Kadirli Çeteleri şiirini okuyan öğrencilerin haykırması yüreklerimizi  titretirdi.

    KUNDURACI ALİ’NİN FOTOĞRAFLARI

    Kadirli’li fotoğraf meraklısı “Kunduracı ali “ lakabı ile de tanınan Ali Mümtaz Sayman her zaman Katsal yaylasındaki evinde ziyaret ettiğim tarih sohbetleri yaptığım  bir insandı. Bana elinde bulunan şiir defterinden yazdıklarını okurdu. Kunduracı Ali’nin  ilk çocukluk ve gençlik yıllarından itibaren fotoĞraf meraklısı olduğunu öğrendim. Albümünde 1940 ve 50’li yıllara ait siyah beyaz Kadirli şehir fotoğraflarını gördüğümde çok heyecanlandım.  Kunduracı Ali ailesi, rahmetli eşi ve çocukları Şinasi, Bülent, Levent ve diğerleri her zaman saygıda bulundular. Babalarından kalan bilgileri benimle paylaştılar.  Onların bu hareketleri karşısında çok duygulandım.

    Kadirli insanı atalarından devr aldığı tarihi değerlere her zaman sahiplenmiş, bu konularda araştırma yapan bilim adamları, tarihçiler, şairler ve sanatçılara sahip çıkmış, desteklemiştir. Sayın Dr. Hakkı  Sayman’ın  Üniversitede öğrenci iken tarih araştırma yaptığım yıllarda bana ne kadar destek verdiğini zhatırlar ve duygulanırım. Tayyıpzade ailesinden ve de benim İlkokul öğretmenim olan Osman Arıkan’ın Fransız işgalini sınıfta uygulamalı olarak anlatması belki de tarihçi olmamın ilk işaretleri idi.

    KADİRLİ’NİN TARİH SEVGİSİ  kitabını yazma çalışmaları bu duygular sonucu ortaya çıktı. Sel gider kum kalır derler ya! O kum, belki de yaşanan tarihten hatırlananlar ve yaşatılanlardır.

FRANSA'NIN ÇUKUROVAYI İŞGAL FOTOĞRAFLARI

                                         
                                         adana Vali Konağı Önü, 1920 yılı

                                        
                                          Fransız gemisi, Mersin limanına yaklaşıyor

                                         
                                          Asker ve Savaş malzemeleri taşıyan gemi Mersin limanında

                                          
                                          Fransız kumandan ve askerler mersin'e çıkarma yapıyor,Aralık 1018

                                        
                                          Fransız askerler Adana istasyonunda törenle karşılanıyor

                                          
                                          Fransız süvari askerleri Adana istasyonunda

                                           
                                          Fransız kumandanlar İskenderun limanında işgali başlatıyor

                                         
                                          Ermeni mülteciler-göçmenler Adana çadır kampında

                                          
                                         Ermeni çadır kampında hayat devam ediyor

                                        
                                            Adana kuru köprü-şehir merkezi

                                          Fransız askerler mersin'de

                                         
                                          Mersin şehrinin görünüşü, 1920

                                          Fransız general Guro, Tarsus'a geliyor,

                                        
                                          Fransız askerler görev başında

                                        
                                          Tekir-Pozantı vadi yamacında siperde bir Fransız askeri

                                         
                                          Binbaşı Menil'in evi-Pozantı

                                         
                                          Belemedik istasyonunda hastahane

                                         
                                         Fransız general Dufyo

                                         
                                         Fransız general Guro'nun karşılanması, Mersin

                                        
                                          Fransız askerler eğitim anında, 1916

                                         
                                         Fransa'nın Kilikya(Çukurova) işgalini Beyrut'tan yöneten General Guro

                                          Fransız askeri karargahı olarak kullanılan Adana Kolordu binası

                                            Fransız askerler Ceyhan nehri kıyısında, Osmaniye

                                                    
                                                   Fransız  albay Bremond , Adana'daki katliamlardan sorumlu

                                                       
                                                       Fransız kumandanın kapısında bekleyen Senegalli asker

                                          
                                           ADANA VALİ KONAĞI

                                        
                                         TÜRKLERİN KURŞUNA DİZİLDİĞİ ADANA ŞEHİR MERKEZİ

                                        
                                         Fransız askerler Seyhpan nehrinde su çarkının (mavra) yanında

                                          Fransız askerler

                                         
                                         Çam dalları ile örtülmüş bir vagonu haberleşme aracı olarak
                                         kullanan Fransızlar

                                         İçki içerek keyif süren Fransız askerler

                                         
                                         Tarsus'ta çocuklmar için açılan bir sergi ve gösteri yeri

                                        
                                          Fransız askerler gezintide
                                          Altta bir Fransız asker tankın yanında, Toprakkale-Osmaniye

CEZMİ YURTSEVER BİLGİ KAYNAKLARI

Kendi kişisel haber-araştırmaları için

http://cezmiyurtsever.com/

Haber sitesi

http://www.tarihhaberleri.com/

BLOG SİTELERİ

http://cezmyurtsever-nationalgeographic.blogspot.com/

http://cezmyurtsever-kozantarihi.blogspot.com/

http://cezmyurtsever.blogspot.com/

http://cezmyurtsever-ermenler.blogspot.com/

http://cezmyurtsever-filistin.blogspot.com/

http://cezmyurtsever-masonlar.blogspot.com/

http://cezmyurtsever-seyhantarihi.blogspot.com/

http://cezmyurtsever-ukurovatrkmenlerive.blogspot.com/

http://cezmyurtsever-osmanldevleti.blogspot.com/

http://cezmyurtsever-andirintarh.blogspot.com/

http://cezmyurtsever-ktaplarim.blogspot.com/

http://cezmyurtsever-yreirtarihi.blogspot.com/

http://cezmyurtsever-adanafenlisesi.blogspot.com/

http://cezmyurtsever-payastarihi.blogspot.com/

http://cezmyurtsever-saimbeylitarihi.blogspot.com/

http://cezmyurtsever-osmaniyetarihi.blogspot.com/

http://cezmyurtsever-atatrk.blogspot.com/

http://cezmyurtsever-akdenztv.blogspot.com/

http://wikileakscryptos.blogspot.com/

cezmiyurtsever@hotmail.com

cezmi.yurtsever304@gmail.com

ev telefonu: 0322 4533015

cep:05325929911

SAYIN AHMET NARİNOĞLU’NUN ADANA HAYALLERİ …

-Ahmet Narinoğlu, Andırın’ın bir dağ köyünde doğmuş, Karaisalı Kaymakamlığı ve Adana Vali yardımcılığı da dahil ülkenin pek çok yerinde yöneticilik görevinde bulunmuştur.

-Adana hakkındaki araştırma-plan ve projelerini hayata geçirmek için Büyükşehir Belediye Başkanlığına adaylığını da açıkladı.

-Sayın Narinoğlu Adana’nın Tarihi kent kimliğine kavuşması için yoğun çalışmalar yapıyor.

O’nunla ilk tanıştığımızda sevecen bir bakışla elini uzatmış ve “merhabalar sayın hocam. Sizinle Ankara’da 1970’li yıllarda Üniversite öğrencilik yıllarımızda tanışmıştık. Aradan yıllar geçti. Şimdi Adana için ve tarih bilimi için neler yapıyorsunuz?” demişti. Kadirlili olduğumu ve eşimin de Andırın Anacık köyünden olması dolayısı ile kendisi ile yakından gönül bağımız doğdu. Çünkü o’da Andırın’ın Geben beldesine yakın Sis/Bunduk yöresindeki bir dağ köyünden idi.  Ve ilk tanışmamız ve konuşmamız 2000’li yılların başlarında gerçekleşmişti. Kendisi Adana Vali Yardımcılığı görevinde bulunuyordu. Sonra onunla evinde buluştuk. Kayın validesi benim de aynı zamanda okuduğum Cumhuriyet İlkokulu öğretmenleri arasında bulunan Dana Carıllı idi. Mesleğinde titiz, çalışkan ve bir o kadar da eğitimde öncü ve  başarılı bir insandı. 

     Hakkında bilgiler verdiğim ve yakından tanıma imkanına kavuştuğum kişi sayın Ahmet NARİNOĞLU idi. Kısa süre önce İstanbul Kağıthane Kaymakamlığı görevinden istifa ederek Adana’ya gelmiş ve Büyükşehir Belediye Başkanlığı için adaylığını açıklamıştı.  Adana’yı bir dünya kenti yapmak için elinde çok sayıda uygulanabilir plan ve projeleri vardı.

ADANA KİMLİĞİNİ CANLANDIRMA ÇALIŞMALARI…

Sayın Narinoğlu’nun Adana hakkında öncelikle gündeme getirdiği konular arasında kentin 5 bin yıllık tarihinin merkezi olan Tepebağ’daki tarihi mirasa sahip çıkma düşüncesi vardı. 20.yüzyılda çarpık kentleşme ile adeta yok edilen tarihi Adana kentinin ayakta kalan son eserlerine sahip çıkma ve tanıtma yönünde ciddi çalışmaların yapılması gerektiği görüşlerini açıkladı.  Adana Havaalanı’nın Şakirpaşa mahallesi ile bağlantılı Ana yol kıyısında bulunan Atatürk’ün 1918 yılı kasım ayı içinde birkaç gün kaldığı tarihi konağın korunması olayına el attı.

     Sayın Narinoğlu, 1980’li yılların başlarında Kaymakamlık yaptığı Karaisalı ilçesi için “Kuvayı milliye gününün” tespit edilmesi ve kutlanması çalışması ile yörede tarih bilincinin canlandırılması ve genç kuşaklara benimsetilmesine öncülük etmişti.  Zaman içinde Andırın ilçesinin sosyo-kültürel ve ekonomik kalkınması için hemşehrilerini bir araya getirerek sivil toplum hareketini başlattı. Toplantılar düzenledi. Ve ben bu toplantıların çoğuna da katıldım.  Görevi gereği İstanbul Kağıthane Kaymakamı olarak çalışırken bile Türkiye genelinde Andırınlıları bir araya getirme çalışmalarını yürüttü.  Sabırla ve inatla yıllardır hizmet verdiği Adana’ya, doğduğu Andırın’a, aile özlemi içinde bulunduğu Kadirli’nin kalkınmasına yönelik araştırmaları, projeleri vardı. Kendisi ile Çaldağı eteğindeki Camili köyünde Ermenilerin 15 Haziran 1920 tarihinde yaptıkları saldırı ve tahribatlarla ilgili Rifat Kodal çiftliğindeki tespit çalışmalarında bulunmuştum. Çalışmalarımız hızla ilerledi. Bir noktaya gelince tıkandı kaldı. Umutlarımız kırılmasın diye projenin neden böyle sonuçlandığı hakkında sessizliğe büründü.

    Ama son görüşmemizde Adana’nın Fransız işgalinin ilk günlerinde Taşköprü başında şehit edilenler içinde olduğunu… Yine akrabalık bağı içinde bulunduğu 1919 yılı içinde Beyrut’tan Adana’ya gelerek önce Valilik’te memur olarak çalışan sonra da telgraf işlerini yürüten Hasan Carıllı’nın fedakarlıklarını anlattı. Atatürk, 1927 yılında Nutuk kitabını yazarken Adana’nın düşman işgali altında fedakar çalışmalar yürüten telgraf memurundan bahsettiğini….Bu konuda şimdi resmi belgeleri bulmak için çalışmalar yapılması gerektiğinden bahsetti. Milli mücadeleden sonra Hasan Carıllı’nın kendisine verilen istiklal madalyası, maaş ve her türlü maddi ödülü kabul etmeyerek “Ben vatan görevinde bulundum. Karşılığında hiçbir şey istemiyorum” dediğinden bahsetti.

    Sayın Ahmet Narinoğlu, şimdi Adana halkının ve kamuoyunun da desteğini alarak yaklaşık 30 yıldır sürdürdüğü yöneticilik, plan-proje hazırlama, kentsel dönüşüm-gelişme çalışmalarını yıllardır içinde yaşadığı Adana’nın 21. Yüzyılda bir dünya kenti olması yönünde destek ve görev bekliyor.  Bu saygıdeğer hemşerimizin Allah yar ve yardımcısı olsun…

KAHRAMANLAR DA AĞLAR

    -Adana şehir merkezi Abidinpaşa caddesi kıyısında tarihi Roma Sarayı harabesi tem kısmında yapılan kazılarda  Orpheus Mozayiği bulundu.

     -Sevdiği insanın arkasından ağlayan Orpheus’un gözyaşı dökerek söylediği ağıta hayvanlar ve kuşlar da katıldı.

     -Orpheus’un mozayiği şimdi Adana Müzesinde görülebilir.

     Yaşadığı şehri anlatıyordu, meraklı izleyenlere… Burası Taşköprü, hemen batı yönünde kalekapısı ve onunla bağlıntılı antik kentin ana caddesi yani “aksı”nı görüyorsunuz.Burası bugün Abidinpaşa caddesinin de olduğu yer.  Antik kentin yönetim merkezi ,saraylar, tapınaklar da burada idi. Sonradan Tepebağ’ı çevrelen alanda sur duvarları yükseldi. Biraz da güvenlik endişesinden dolayı iç kale, sur duvarları birbirini tamamlıyordu. Ramazanoğulları zamanında Adana kenti sur duvarlarının dışına taştı. Güneye doğru büyüdü. Ulucami ve etrafındaki Ramazanoğulları vakfının bulunduğu yerler şehrin merkezi haline geldi.  Ama tarihi Adana kentinin hiç değişmedi tarih boyunca işte şu gördüğünüz  “doğu-batı aksı/ ana caddesi”…

     Gençliğinin baharındaki genç bilim adamı Adana’yı anlatırken izleyenleri tarihin derinliklerine doğru bir yolculuğa götürüyordu. Kendisini izleyenler merakla ne diyeceğine bakıyorlar biraz da derin derin düşünüyorlardı.  Sonraki günlerde sayın araştırmacı kenti Tepebağ etekleri boyunca çevreleyen sur duvarlarının son parçasını buldu.  Yaşanmış bir tarihin Adana kentinin antik döneme ait görünüşünü ortaya çıkarmaktan çok mutlu idi. Konuşmaları heyecanlı,bakışları heyecan ve sevgi dolu idi.  Bilgiyi paylaşıyordu, insanlarla sadece.

    Ama sayın araştırmacının bilgi sunmadığı bir konu vardı: Antik kentin aksı/ana caddesi üzerinde Romalılar zamanından kalma tapınak harabesi zemininde 1960’lı yıllarda yapılan bir kazı çalışmaları esnasında mozayik göüntüsü çıkmış, Müze yetkilileri  tarafından sökülerek yerinden alınmış ve korunmak üzere götürülmüştü. Bahsi geçen mozayik, elinde müzik aleti çalan genç bir insanın etrafında kuşlar ve hayvanlar dolaşıyor olarak görüntüye yansımıştı. .  İnsanı duygulandıran sesler müzikle yansıyordu etrafa, kulakları çınlatıyor, kalpleri titretiyor, sonra da gözyaşı dökülmesine neden oluyordu.

Bahsi geçen mozayik  tarihi belgelerde “müzik çalan orpheus” adıyla tanımlanıyordu. Grekler zamanından kalan bir efsane canlandırılıyordu.  Sevdiği karısı Eurudike’yi kaybeden Orpheus, ölüler ülkesi tanrılarına yalvarmış ve onun geri gelmesini istemişti. Sevgilisi yanına gelirken bu mutluluğu kıskanan Zeus tarafından şimşekler çakmış, kötü insanlar bin bir türlü engeller çıkarmışlar… Eurudike’de yeniden ölüler dünyasına gitmiş… Sevgilisine kavuşamıyan Orfeus, elindeki müzik aleti ile kuşlara, hayvanlara, taşlara,ağaçlara şarkı söylemeye başlamıştı. Yürekleri dağlayan gözyaşlarının hiç eksik olmadığı bir aşk hikayesinin kahramanı olan ORFEUS da sonunda parçalanarak öldürülmüştü.

    Araştırmacı sonraki günlerde mutluluğu aradı hep insanlarda… Ama bulamadı bir türlü. Engeller çıktı aşamadığı. İntihar etmek istedi ama olmadı. Dünyanın türlü halleri içinde yuvarlanıp duruyordu. Hep sonsuz mutluluğu arayan peşinde koşan ama hiçbir zaman bulamayan… Tıpkı Orfeus mozayiğinde anlatılmak istenen gibi!